Bi
egun hauetan zehar, UNRWA Euskadik antolatu duen "Gizarte
eraldaketako jaurdunaldiak" izeneko tailer batzuetan parte hartu
dugu. UNRWA, Ekialde Hurbilean dauden Palestinako Errefuxiatuentzako
Nazio Batuen Agentzia da. Nazio
Batuen Batzar Nagusiaren agintaldian sortu zen 1949an, palestinar
errefuxiatuei larrialdiko laguntza eskaini eta gizarte artapenerako
programei ekiteko xedez. 1950eko maiatzaren 1ean ekin zion
Agentziak bere lanari. 60
urte luzeren ostean, UNRWAren zeregina da Jordanian, Libanon, Sirian
eta Palestinar herrialde okupatuetan dauden 5 milioi palestinar
errefuxiatuei arreta, babesa eta defentsa eskaintzea, euren egoerari
irtenbide baketsua eta iraunkorra ematen zaion bitartean.
Azken
aipatu, UNRWAk
gizakien ongizate eta garapenaren alde lan egiten duela Palestinar
populazio errefuxiatuarekin lau belaunaldietan zehar. Agentzia aldi
baterako erakunde gisa sortu zen, hiru urterako; hala ere,
errefuxiatuen egoera humanitarioa hain kaltetuta egonda, urteotan
etengabe luzatzen joan dela honen mandatua, azkena 2014ko ekainera
arte. Urte hauetan, Agentziak apurka-apurka egokitu egin ditu bere
programak inguru horretako aldaketetara eta, beti ere, errefuxiatuen
beharren arabera.
Jardunaldiekin
jarraituz, bi egunetan sailkatu zuten. Batetik, arte diziplina
desberdinetako kontzeptu teoriko-praktikoak eta esperientziak
azaltzeko baliatu zituzten hitzaldi batzuk eduki genituen lehen
egunean. Bestetik, bigarren
egunean, giza eskubideetan oinarritutako hiru tailer praktiko eduki
genituen: antzerkia, komikia eta ipuina.
Lehen
egunean, lehen aiaptu moduan bost hitzaldi eduki genituen; UNRWA
Euskadiko Miriam Amubieta, Estibaliz eta Jose MIguel EHUko
irakasleak, ALBOANeko Ínes Vicente, SERSO San Viator Euskal Herriko
Janire eta Sergio, eta azkenik, Maysun Cheukh Mediavilla
ikus-entzunezko irudigile eta bigarren hezkuntzako irakaslea. Bertan,
aniztasunari buruzko hainbat gai eta kontzeptu azaldu zizkiguten.
Hala eta guztiz ere, goiz osoko hitzaldi hauek pisutsuak egin
zitzaizkidan, ez emandako informazioarengatik, hura transmititzeko
moduarengatik baizik.
Bigarren
egunean, tailerrei ekin genion. Kurtsoa 3 taldetan banatu zen.
Bakoitzak gutsuko zuen tailerra burutu behar zuen, hau da, komikiak,
antzerkia edo ipuina. Nire kasuan, ipuin kontaketetan aritzea izan
zen. Goiz oso iraun arren, oso interesgarria eta eremangarria egin
zitzaidan. Irakasleak zuek azaltzeko moduarengatik, gu parte hartzeko
motibazioarengatik, etab. Bertan ekintza ugari egin genituen; esate
baterako, binaka jarri eta bakoitzak bere kideari bizitutako egoera
bat kontatu behar zion. Ondoren, kideak zuk bizitutako egoera besteei
jakinarazi behar zion, zu aurrean zinen bitartean eta horrela
alderantziz.
Bizpahiru
jarduera burutu, eta antzerki tailerrekoen emanaldi txikia ikusi
ostean, jardunaldi osoaren ebaluazio orokorra egin genuen. Tailer
bakoitzaren azalpen txiki bat egin zuten, beste tailerren nondik
norakoak ikusteko aukera eduki genuelarik. Beraz aimatzeko esan,
aniztasun kontzeptua osotasunean ulertzeko hitzaldi naiz tailerrak
izan zirela, horien inguruan hausnartzeko balio izan digu modu
aberasgarri batean.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina